--> - خطاب مستطاب رسيد : اى موسى ! آيا نمىدانى كه فضل آل محمد صلى الله عليه وآله بر جميع آل پيغمبران ، مثل فضل محمد است بر جميع پيغمبران ؟ موسى عرض كرد : پروردگارا ! اگر آل محمد افضلند ، آيا در أمت هاى پيغمبران ، أمتي در نزد تو أفضل است از أمت من با اين كه از مرحمت‌هاى تو بر ايشان اين است كه ابر بر ايشان گماشتى تا سايه انداخت ومن وسلوى از براي ايشان نازل فرمودى ودريا را از براي ايشان شكافتى ؟ حق تعالى فرمود : اى موسى ! آيا نمىدانى كه فضل أمت محمد بر جميع أمم ساير پيغمبران ، مثل فضل محمد است بر همهء مخلوق من ؟ موسى عرض كرد : پروردگارا ! آرزو دارم كه ايشان را ببينم . وحى رسيد كه : اى موسى ! تو ايشان را نخواهى ديد . حال وقت ظهور ايشان نيست ، وليكن به زودى ايشان را ببينى در بهشت كه به حضور محمد صلى الله عليه وآله در باغ‌هاى رضوان وفردوس باشند وبه نعمت هاى بهشتى متنعم باشند وگردش كنند ودر صحن هر باغي متمكن باشند وقرار گيرند . اى موسى ! آيا دوست مىدارى كلام ايشان را به تو بشنوانم ؟ عرض كرد : بلى پروردگار من . فرمود : اى موسى ! پيش روى من بايست وخود را جمع كن ، مثل ايستادن بندهء ذليل نزد پادشاه جبار . موسى چنان كرد . پس ندايى از جانب پروردگار برآمد كه : اى أمت محمد صلى الله عليه وآله ! پس تمام ايشان جواب دادند وحال آن كه ايشان در صلب‌هاى آبا وأرحام أمهات بودند . عرض كردند : لبّيك اللَّهمّ لبّيك ، لبّيك لا شريك لك لبّيك ، إنّ الحمد والنّعمة لك والملك ، لا شريك لك لبّيك . فرمود : پس از اين جهت حق تعالى اين أجابت را شعار حاجيان خانهء خود قرار داد . پس از آن ، از جانب پروردگار ندايى رسيد : اى أمت محمد ! از تفضلات واحكام من بر شما اين است كه رحمت من بر شما سبقت دارد از غضب من ، وعفو من سبقت دارد از عقاب من . پس من جواب گويم شما را پيش از آن كه مرا بخوانيد ، وعطا كنم بر شما پيش از اين كه سؤال كنيد مرا ، وداخل بهشت خود كنم از شما اگرچه گناهش به قدر كف دريا باشد ، هر كسى كه مرا ملاقاة كند با شهادت : لا إله إلّااللَّه وحده لا شريك له ، واًنّ محمّداً عبده ورسوله ، ودر أقوال خود صادق باشد ، ودر افعال خود راه حقيقت پويد ، وشهادت دهد كه علىبن ابىطالب ، برادر ووصى وولى اوست بعد از أو ، وملتزم شود به أطاعت أو چنان كه به أطاعت محمد ملزم شده ، وشهادت دهد كه أوليا وبرگزيدگان وپاكان وممتازان به عجايب علامات خدايى ودلايل حجت‌هاى ايزدى ، بعد از محمد وعلى ، أوليا ودوستان خالص وحجت بر خلق أو باشند . پس از آن أمير المؤمنين عليه السلام فرمود كه : چون خداوند پيغمبر ما محمد صلى الله عليه وآله را به پيغمبرى مبعوث گردانيد ، فرمود : اى محمد ! نبودى در كوه طور وقتي كه ما أمت تورا به اين خطاب مستطاب واين كرامت -